Opracowanie merytoryczne: zespół ekspertów GreenHelp
Opublikowano: sierpień 2026 r.
Firmy transportowe coraz częściej otrzymują pytania o emisje związane z realizowanymi przewozami. Wymaganie może pojawić się w zapytaniu ofertowym, przetargu, umowie z dużym klientem albo ankiecie dotyczącej łańcucha dostaw.
Zamawiający może oczekiwać:
śladu węglowego całej firmy transportowej,
wskaźnika emisji dla świadczonych usług,
wyniku przypadającego na tonokilometr,
raportu dla konkretnej dostawy,
informacji o emisji każdego transportu realizowanego w ramach kontraktu,
informacji o strategii zmniejszania śladu węglowego transportu.
Są to różne rodzaje informacji. Roczne zużycie paliwa całej floty nie odpowiada automatycznie na pytanie o emisję konkretnego transportu. Z kolei ogólny wskaźnik znaleziony w kalkulatorze może nie odzwierciedlać pojazdów, tras i sposobu działania danego przewoźnika.
Dlatego przed rozpoczęciem obliczeń trzeba przede wszystkim ustalić:
Czy klient potrzebuje informacji o całej firmie, o typowej usłudze transportowej, czy o konkretnym przewozie wykonanym na jego rzecz?
Ślad węglowy transportu określa emisje gazów cieplarnianych związane z przewozem towarów lub osób w przyjętym zakresie.
Wynik może dotyczyć:
pojedynczego transportu,
określonej trasy,
konkretnego ładunku,
wszystkich dostaw dla danego klienta,
wybranego rodzaju pojazdów,
całej działalności transportowej przedsiębiorstwa.
Może być przedstawiony jako całkowita emisja związana z konkretną usługą albo w przeliczeniu na właściwą jednostkę, na przykład tonokilometr, przesyłkę, paletę, tonę przewiezionego produktu lub inny parametr odpowiadający działalności firmy.
Tonokilometr pozwala odnieść emisję transportu do masy przewożonego ładunku oraz pokonanej odległości. Samo podanie wyniku na tonokilometr nie wystarcza jednak do oceny jego wiarygodności. Trzeba również wiedzieć, jakiego transportu dotyczy wynik, jakie dane wykorzystano i jaki zakres emisji objęto obliczeniami.
Pierwszym możliwym zakresem jest ślad węglowy organizacji.
Taki raport obejmuje działalność firmy w określonym okresie, zazwyczaj w ciągu roku. Powinien uwzględniać nie tylko paliwo zużywane przez flotę, ale również energię w bazach i magazynach, obiekty, pojazdy pomocnicze, zakupione usługi oraz inne istotne źródła emisji.
Raport organizacji odpowiada na pytanie: Jakie emisje są związane z działalnością całej firmy transportowej?
Nie przedstawia jednak automatycznie emisji konkretnej dostawy wykonanej dla wybranego klienta.
Firma może również potrzebować wskaźnika opisującego emisję charakterystyczną dla jej usług, na przykład w przeliczeniu na tonokilometr.
Taki wskaźnik może zostać opracowany na podstawie rzeczywistych informacji dotyczących działalności przewoźnika, między innymi wykorzystywanej floty, paliw, sposobu realizacji przewozów i dostępnych danych operacyjnych.
Dzięki temu klient otrzymuje informację odnoszącą się do konkretnej firmy, a nie wyłącznie przeciętną wartość dla transportu drogowego znalezioną w ogólnej bazie danych.
Najbardziej szczegółowe wymaganie może dotyczyć konkretnego zlecenia.
Klient może oczekiwać informacji:
jaka emisja wiązała się z dostarczeniem jego towaru,
jaka była emisja całkowita transportu jego towarów w ciągu roku,
jaki wskaźnik uzyskano na tonokilometr.
Takie raportowanie może być prowadzone dla pojedynczego transportu albo dla wszystkich przewozów realizowanych w ramach dłuższego kontraktu.
Odbiorca usługi transportowej może potrzebować wyniku, ponieważ sam oblicza:
ślad węglowy swojej organizacji,
ślad węglowy produktu,
emisje konkretnej inwestycji,
wpływ dostaw realizowanych w ramach kontraktu.
Dla producenta transport surowców, komponentów i gotowych produktów może być jednym z elementów PCF. Dla dużej organizacji usługi przewozowe mogą stanowić część emisji pośrednich w łańcuchu wartości.
Dlatego klient może nie być zainteresowany roczną emisją całej firmy transportowej. Może potrzebować liczby, którą będzie mógł przypisać do własnego produktu, zamówienia albo projektu.
Wymaganie dotyczące emisji często pojawia się już w dokumentacji przetargowej.
Zamawiający oczekują między innymi:
przedstawienia zasad obliczania emisji,
podania wskaźnika dla świadczonych usług,
raportowania emisji dla każdego transportu,
przygotowywania zbiorczych zestawień dla kontraktu,
wskazania standardu wykorzystanego podczas obliczeń,
deklaracji posiadania strategii środowiskowej,
opisania podejścia do ograniczania emisji,
zapewnienia dostępności raportów do każdego pojedynczego transportu.
W takim przypadku raportowanie nie jest wyłącznie dodatkową informacją środowiskową. Staje się elementem oceny oferty albo obowiązkiem wykonywanym przez cały okres realizacji umowy.
Firma, która przygotuje sposób obliczeń dopiero po podpisaniu kontraktu, może mieć problem z odtworzeniem danych i regularnym dostarczaniem klientowi spójnych wyników. Dlatego wymaganie warto przeanalizować jeszcze na etapie przygotowania oferty.
Dwa przewozy na podobnej trasie nie muszą mieć takiego samego śladu węglowego.
Znaczenie mają między innymi:
rodzaj pojazdu,
wykorzystywane paliwo lub energia,
długość i charakter trasy,
masa przewożonego ładunku,
sposób wykorzystania przestrzeni ładunkowej,
dodatkowe etapy transportu,
przeładunki i powroty.
Nie każda z tych informacji będzie równie istotna w każdym projekcie. Zakres powinien zostać dostosowany do rodzaju usług, wymagań odbiorcy oraz poziomu dokładności, którego rzeczywiście potrzebuje klient.
To właśnie tutaj pojawia się różnica pomiędzy przypadkowym wynikiem z mnożenia w arkusza excell a raportem przygotowanym w sposób pozwalający na jego wykorzystanie w przetargu, PCF lub w sprawozdawczości klienta.
Samochód może przewozić pełny ładunek jednego klienta, ale może też obsługiwać kilka przesyłek, kilka punktów rozładunku lub kilka przedsiębiorstw.
Wyniku całego przewozu nie należy wtedy automatycznie przypisywać jednej przesyłce.
Potrzebne jest spójne podejście pozwalające określić, jaka część emisji odnosi się do:
danego klienta,
konkretnego ładunku,
określonej partii produktu,
wybranego etapu trasy.
Sposób przypisania powinien odpowiadać rzeczywistemu charakterowi przewozu i być możliwy do wyjaśnienia odbiorcy. Nie można sformułować jednej uniwersalnej zasady odpowiedniej dla wszystkich firm transportowych, ponieważ inne warunki występują w przewozach drobnicy, inne przy dystrybucji miejskiej, spedycji czy transporcie lawetowym.
Obliczenia emisji transportowych powinny opierać się na uznanych zasadach, szczególnie gdy wynik ma zostać przekazany klientowi albo wykorzystany w postępowaniu ofertowym.
ISO 14083:2023 ustanawia wspólną metodologię ilościowego określania i raportowania emisji gazów cieplarnianych wynikających z operacji w pasażerskich i towarowych łańcuchach transportowych.
GLEC Framework, opracowany przez Smart Freight Centre, stanowi branżowe podejście wspierające praktyczne wdrażanie raportowania zgodnego z ISO 14083 przez przewoźników, spedytorów, operatorów logistycznych i nadawców ładunków.
GLEC stanowił również istotną podstawę przy opracowaniu normy ISO 14083.
Samo powołanie się na ISO 14083 lub GLEC nie zapewnia jednak poprawności raportu. Nadal trzeba właściwie określić:
czego dotyczy wynik,
jakie dane są dostępne,
jaki zakres transportu uwzględniono,
jak przypisano emisję do ładunku,
w jakiej jednostce przedstawiono rezultat,
jakie zastosowano założenia i ograniczenia.
Raport może obejmować zarówno przewozy realizowane własną flotą, jak i transport zlecany innym podmiotom.
W przypadku własnych pojazdów firma zazwyczaj ma większy dostęp do danych operacyjnych.
Przy transporcie zlecanym może posiadać jedynie informacje o:
miejscu nadania i dostawy,
masie ładunku,
rodzaju transportu,
przewoźniku,
liczbie przesyłek,
terminie realizacji.
Transportu zlecanego nie należy pomijać tylko dlatego, że paliwo zostało zakupione przez podwykonawcę. Jeżeli usługa została wykonana dla firmy lub jej klienta, jej emisje mogą być potrzebne w raporcie organizacji, produktu albo konkretnego kontraktu.
Jeżeli firma realizuje wiele przewozów i musi regularnie przedstawiać klientom ich ślad węglowy, każdorazowe wykonywanie obliczeń od początku będzie niepraktyczne.
GreenHelp może przygotować dedykowany model oraz narzędzie umożliwiające generowanie raportu dla konkretnej usługi transportowej.
Rozwiązanie jest dostosowywane do rodzaju działalności przewoźnika, wykorzystywanej floty i dostępnych danych oraz struktury raportu oczekiwanej przez klienta końcowego. Po uzupełnieniu danych konkretnego zlecenia, narzędzie generuje dokument przedstawiający najważniejsze informacje
Firma nie musi wówczas każdorazowo budować całej kalkulacji. Korzysta z wcześniej opracowanego, uporządkowanego modelu, a raport może zostać wygenerowany dla kolejnego transportu zależnie od jego rzeczywistych parametrów.
Nie jest to jednak ogólnodostępny kalkulator oparty na jednym przeciętnym wskaźniku. Narzędzie przygotowywane jest dla konkretnego przedsiębiorstwa, jego usług i wymagań odbiorców oraz uzupełnione pełną dokumentacją metodologiczną.
Obliczenia nie służą wyłącznie spełnieniu wymagania przetargowego.
Regularnie zbierane i porównywalne dane pomagają firmie transportowej określić:
które rodzaje usług mają największy wpływ na wynik,
gdzie występują największe różnice pomiędzy przewozami,
jakie czynniki wpływają na emisję przypadającą na tonokilometr,
jakie działania zaplanować na najbliższy czas, by doprowadzić do ograniczenia emisji.
Na tej podstawie można przygotować strategię ograniczania emisji dopasowaną do rzeczywistej działalności firmy.
Nie ma jednego rozwiązania odpowiedniego dla wszystkich przewoźników. Dlatego pierwszym krokiem powinna być analiza danych, struktury usług i źródeł emisji, a dopiero później wybór działań.
W raportach transportowych często pojawiają się problemy takie jak:
wykorzystanie przypadkowego wskaźnika emisji,
oparcie wyniku wyłącznie na liczbie kilometrów,
nieuwzględnienie masy lub udziału ładunku,
przypisanie emisji całego pojazdu jednemu klientowi,
pominięcie części trasy,
brak rozróżnienia pomiędzy transportem własnym i zlecanym,
brak informacji o zakresie obliczeń,
stosowanie jednego wyniku do wszystkich typów przewozów,
brak możliwości odtworzenia raportu w kolejnym okresie.
Takie opracowanie może pozornie wyglądać profesjonalnie, ale nie dostarcza danych, których potrzebuje klient.
Najpierw pomagamy ustalić, czego rzeczywiście oczekuje odbiorca.
Następnie określamy zakres możliwy do przygotowania na podstawie dostępnych danych i wymagań klienta.
Celem jest zaprojektowanie rozwiązania, które będzie jednocześnie:
Tak. Wynik może dotyczyć pojedynczej trasy, ładunku, przesyłki albo usługi wykonanej dla wskazanego klienta.
Tak, pod warunkiem że został on przygotowany na podstawie właściwie określonego zakresu, odpowiednich danych i spójnych zasad obliczeń.
Nie. Zamawiający może oczekiwać dodatkowych informacji, raportu dla każdego transportu albo zastosowania określonego standardu. Wymagania trzeba przeanalizować indywidualnie.
Tak. Zakres i dokładność wyniku zależą od informacji dostępnych od przewoźnika oraz danych dotyczących konkretnego zlecenia.
Tak. Narzędzie może zostać dostosowane do działalności firmy i pozwala generować dokument dla konkretnej trasy, ładunku, klienta albo kontraktu.
Nie. ISO 14083 jest międzynarodową normą dotyczącą ilościowego określania i raportowania emisji z operacji łańcuchów transportowych. GLEC Framework jest branżowym podejściem wspierającym praktyczne wdrożenie raportowania zgodnego z tą normą.
HVO100 to odnawialne paliwo parafinowe przeznaczone do silników Diesla, produkowane między innymi z olejów odpadowych i pozostałości tłuszczowych.
Nie. Przed zastosowaniem paliwa należy sprawdzić dopuszczenie producenta pojazdu do paliw zgodnych z normą EN 15940, często oznaczonych symbolem XTL.
Tak, może znacząco ograniczyć emisje gazów cieplarnianych liczone w całym cyklu życia paliwa.
W Polsce HVO100 jest dostępne na wybranych stacjach i w sieciach obsługujących transport ciężarowy. W Niemczech paliwo jest dostępne znacznie szerzej na publicznych stacjach. Podpowiadamy jak wdrożyć paliwa do codziennej działalności.
Tak. Rodzaj paliwa wpływa na wynik, dlatego raport powinien opierać się na właściwych danych dotyczących rzeczywiście zatankowanego paliwa oraz jego parametrów emisyjnych.
Ślad węglowy transportu może oznaczać trzy różne rzeczy:
emisje całej firmy transportowej,
wskaźnik emisji jej usług, na przykład na tonokilometr,
wynik dla konkretnego przewozu wykonanego dla klienta.
Przed rozpoczęciem obliczeń trzeba więc ustalić, czego wymaga odbiorca i w jaki sposób będzie wykorzystywał wynik.
W przetargach i długoterminowych kontraktach klient może oczekiwać raportowania emisji dla każdej dostawy czy przedstawienia kilkuletniej strategii firmy. W takim przypadku, jednorazowe obliczenie nie wystarczy. Potrzebny jest spójny model oraz rozwiązanie umożliwiające regularne generowanie raportów.
GreenHelp może przygotować zarówno obliczenia dla konkretnego transportu, jak i dedykowane narzędzie pozwalające firmie transportowej tworzyć dokument dla kolejnych tras, ładunków i klientów zgodnie z ustalonym zakresem oraz uznanymi standardami.
Uporządkowane dane mogą następnie zostać wykorzystane nie tylko do spełnienia wymagania klienta, ale również do opracowania wiarygodnej strategii ograniczania emisji.
Otrzymałeś pytanie o ślad węglowy transportu albo obowiązek raportowania emisji dla każdego przewozu?
Skontaktuj się z GreenHelp - pomożemy przeanalizować wymaganie, przygotować obliczenia i zaprojektować rozwiązanie dopasowane do usług Twojej firmy.
✔ Wyjaśnimy zakres w 20 minut
✔ Ofertę otrzymasz w 48 godzin
✔ Bez wdrożeń IT i platform
kontakt@helpgreen.pl
© 2026 GreenHelp. All rights reserved.
GreenHelp
Analizy eksperckie i doradztwo
w zakresie zrównoważonego rozwoju.
Kraków 30-504,
ul Kalwaryjska 69/9
ZOSTWA SWÓJ KONTAKT - odezwiemy się